Artık yazılmıyor eski destanlar
Kimseye bir şey olduğu yok
Durduk yere. Kendi içine çöküyor
Ölümüne korkak
Olmasa ne olur hayatlar
Düşkün ruhlar her gece ilmeğini yağlar
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta