Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kimlere yazıldığı,bazen belli olsa da,
Gözüm gibi baktığım,güller bazen solsa da,
Gönüller genç kalıyor,yaşlar elli olsa da,
Dile gelir söylemem,mısralara yazarım.
Sevdiğimi kimseye anlatamadım
Bazen kızıp bazen ağladım
Benim saklandığım en büyük dağlarım
Kalemimdir,şiirimdir,anlattığım mısralarım
Buda benden olsun yüreğinize sağlık kalemin dfaim olsun.
kutluyorum yazan güzel yüreği..
namık cem
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta