Seviyorum demek neden zordur bu kadar. Neden korkar insan seviyorum demekten. Neden soruyorum ki, sevilmediğini görmekten değil mi, kendi sevdiği kadar. İnsan fobilerim kısmına seviyorum demek yazar mı hiç? Hep bu korkularla geçti yıllarım, hep korktum seviyorum demekten. Erteledim hep, bir fırsatını bulur söylerdim, nasılsa bir fırsatını bulur… nice fırsatlar gelir geçer ben yine korkak, ben yine … sonra sonra bihaber sevgiliyi seviyor olmanın acısı dayanılmaz olunca, işte o zaman ağzımın ucuyla, kimse duymadan o gizli sırrı, işte ancak o zaman söylüyor bu biçare. Seni sevmekse bir başka kaos benim için. Birden bire nasıl kapıldım akıntına, onca yıl kıyında dolaştıktan sonra?
06 Kasım 2006 Pazartesi, 00:43
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta