Söyle! Çocukluğum, yıkanmış avlu.
İplere asılmış, tertemiz kumaş...
Annem; seni yıkayıp, nereye gitti?
Avluda ki çocuk, neler kaybetti?
Anıların rüzgardır, üstümüze sinmiş kiri paklayan... annemiz mi? o anıları üfleyen, bizi eteğinin avlusunda emziren kudrettir
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;
Devamını Oku
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta