Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu dünya bir imtihan dünyasıdır Ersoy bey. Sizin o sayıp durduğunuz şeyler burada değil nacak cennet yurdunda olur. Çünkü Allah, kulları için bir takım ilahi yasalar indirmiş ve onlara uyulmasını istemiştir. Onlara uyma konusunda herkes hemfikir olmadığı için, kardeşçe yaşamak söz konusu olamaz. Zira Rabbimiz, "MÜ'MİNLER ANCAK/YALNIZCA KARDEŞTİRLER." buyuruyor. Mücadele Suresinin 22. ayetinde ise, gerçek bir mü'minin asla ve kat'a Allah'a ve Resulüne muhalefet edenlere muhabbet beslemeyeceğini söylüyor.
"ALLAH İÇİN SEV VE ALLAH İÇİN BUĞZ ET Kİ, AHİRET YURDUNA GÖÇTÜĞÜN ZAMAN BU SALİH AMELLERİN SANA BAKİ CENNET NİMETLERİ OLARAK GERİ DÖNSÜN!" -Kelam-ı Kibar-
Hayırlı ve meşru muhabbetler olsun inşaallah.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta