Senli,
Günlerimde..
Bir elim,
Okyanusların koyu maviliğin de,
Mutluluğumu,
Yunuslarla paylaşırken.
Bir elimle de..
Senin için,
Gökyüzündeki
O kara kara bulutları,
Pembelere boyardım ben..
Gözlerim mi.?
Onlar..
O güzel gözlerinin,
Zindanlarında esir değilmi?
Hem sonra..
Onları, ben senden,
Hiç geri istemedim ki .!
Zaten..
Versende fark etmezdi.
O gözler..
Seni tanıdığından beri,
Beni bile göremedi.!
Mahmut Mücahit Özdemir
Kayıt Tarihi : 8.5.2017 13:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
farkında değilsin ki halen aynı okyanusta nefes aldığımı der gibi....
hissettirdikleriyle ne güzeldi şiir sevgili dost...
Sevgi saygıyla...
TÜM YORUMLAR (2)