Ruhum üşüyor ayaza çalan yalnızlıklarda
Sesim çığlıklara karışıyor boş odalarda
Kafayı kırıp sövesim geliyor arada sırada
Söyle bu yara hiç tamir olur mu kardeş?
Gecenin ardı elbet sabah olacaktır diyorlar
Istırap çeken ben, atlas döşekte hep onlar
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta