Anamı da, beleşe aldın.
Balıklama, üstüne daldın.
Çocuklar verip, baba oldun.
Buda mı? Yalan, söyle hocam.
Beni, dünya’ya niye saldın.
Her zaman, bir yabancı bildin.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta