Hani hatırlıyormusun,el ele tutuşmuştuk ikimiz
Sizin mahallede yürürken,loş ışıklı lambaların altında
Ağır adımlar alıyorduk evinize degin,akşam karanlıgın da
Bir başka atıyordu kalplerimiz o akşam heyacandan.
Masumduk.saftık ikimizde,o zaman lise yılları
Bırakmak bilmedin elimi,yürüdün omuzlarıma yaslanarak
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta