Çileler ve acılar, beni yaşımdan önce büyüten
Doğunca çöktü omzum, yürümeden emekleten
Tutun ahşap atı, yükü ağır yokuşta yıkılmasın
Yarab! Yalnız sen kaldır, başka kimse yıkmasın.
“Keşke” demenin keşmekeşliğini, herkes bilir,
Hayatımız boyunca da, milyonlarca “keşke” denir.
Gitmek mi, bitmek midir, can havliyle çırpınışım?
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta