Merakımı bağışlayın,
kuru bir yaprak gibi savrulan, dostlarım.
Sonbahar mıydı bizim sevdamız...
Oysa;
Güneşi içecektik,ant içmiştik,
Gökkuşağının altında söyleyip türkümüzü,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta