Gidişin kelimelerime güç yükler bedenimden alır da,
Kararır gözlerimin önü aklımda belirirsin birden,
Düşermiş insan akşam vakti kalbinden yerlere,
Toplanmaz umutlar bir daha balıkçı ağlarıyla.
Yağmuru bahane ederim gidişine,
Islanmak sana göre değildi zaten,
Gözlerin gibi...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta