SÖVENE DUR DE!
Büyüdüğünü sanıp küçülüyor doya doya
Sövüp sayıyor baksana kulağın duya duya
Dine, kitaba, yere, işine, eşine ve kardeşine
Dur de! Konuşana, bir yerlere koya koya
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta