Şövalye
Aptal bir çocuk burnunu karıştırıyor parmaklığın dibinde. Ve güneşi cilt kanseri sanıyor üzerine karanlık çöktü diye. Bordo etekli bir kız dikiliyor başında.
Zaman ergenlik çağına giriyor. Kız, çocuğun başına çamurdan bir taç takıyor ve seni şövalye ilan ediyorum diyor,çocuk hala burnunu karıştırıyor.
Aklı bozuk dilbilgisinde.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta