çaresizlik öyle çökmüş ki üzerime
taş duvarlar adım adım üzerine gelir
sıkışıp kalırsın soğuk taşların arasında
ezilir bedenin can liğme liğme olur
bütün yollar kapalıdır bilirsin
uzatırsın elini boşluğa
ellerin kalır karanlık boşlukta
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
