Ev derin bir sessizliğe büründü. İki gün boyunca aralıksız uyuyabilirdim. İki gün boyunca hiç sıkılmadan ev de durabilirdim. İki günün hatırı çok büyük olurdu. İdama adımlar atan bir mahkum gibi kurtulma çareleri arardım. Ama sonuçsuz bir düşünceye kapılmak kimsenin hayrına değildir. Kalktım mutfağa yöneldim. Kapı eşiğinden bozuk musluğa bir kaç dakika bakındım.
Sorun ne?
Ne sıkıntım var olum muslukla?
Suyu içinde tutamıyor.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta