Susukunluğumu taş duvarlardan sorun benim,
Gözyaşlarımı, hıçkırıklarımı yastıklardan,
Kanayan her yarama merhemcesine yudumlayıp,
Sonra olanca hıncımla yerlere fırlattığım kadehlerden sorun....
Uykusuz gecelerimi saatlerce arşınladığım sokaklardan,
Hırsımı kaderin olanca düşmanlığına rağmen hayata asılışımdan,
İsyanımı, yalnızlığın zirvesinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta