Yaz nasıl hasret bırakırsa topragı kardelene
kışında:çiçek açmaz kayısı ağaçları şeftaliler ona keza
gecelerı yapılamayan fotosentezler,
yarasalar kör gündüz,
gidişinle sen olan herşey sorumlu tutuyor seni: çarpıklıklara...
12 aralık 2006
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta