Yılmaz Güney için
Acılarla beslenen yüreği nazenin bir çiçekti
Ülkenin yarasından kan süzülürken yüreğine
Susmak özgürlük müdür
Çocukluğu ezilen bir tohum gibiydi
Hissetmekti acı çeken insanları
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta