Cevabını bilmedigim soruların yükü agırlaşıyor üstümde...
Yollarım hep çıkmaz sokaklara çıkıyor ve geri dönmelerim ağırlığı artıyor ayaklarımda.
Ayak İzlerinde sürüklenen yaprak misali hayaline çarpıp kendine geri dönen bir alın yazgısına darılmak gibi.
Parçalanıp sensizliğe dağılıyorum, boşluğuna düşüyorum ve sende Son buluyorum...
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta