Çok hızlı oluyordu her şey.
Freni patlamış ve yokuştan aşağıya doğru hızla gelen bir kamyondan ne farkımız vardı?
Az sonra olacakları herkes görebiliyordu, az çok tahmin ediyorlardı.
Kaçınılmaz son geliyordu işte.
Kimilerinin elleri cep telefonlarına gidiyordu bu anı ölümsüzleştirmek için.
Bizimki öyle olmadı ama neler olduğunu biliyorduk fakat
İzleyenler yoktu,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta