Çok hızlı oluyordu her şey.
Freni patlamış ve yokuştan aşağıya doğru hızla gelen bir kamyondan ne farkımız vardı?
Az sonra olacakları herkes görebiliyordu, az çok tahmin ediyorlardı.
Kaçınılmaz son geliyordu işte.
Kimilerinin elleri cep telefonlarına gidiyordu bu anı ölümsüzleştirmek için.
Bizimki öyle olmadı ama neler olduğunu biliyorduk fakat
İzleyenler yoktu,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta