Hani bazen dipsiz, kör bir uçurum olur yaşamak
İşte o anlarda yalanlar söylersin kendini avutmak için
Ve o yalanın açtığı yaraları kapamak için bir daha… bin daha yalan!
Gerçeğe dönersin ergeç lakin… Kendi gerçeğini bulamazsın bir türlü
Saçmalarsın habire… Kolaylığını ve boşluğunu bile bile
Sonrası duyacağın pişmanlığın acısına bile aldırmazsın hatta.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta