Dönen dünya mıdır avuçlarımızda ?
Üstümüze yıkılan gök kubbe mi ?
Kaç rengi var hayatın,
Mevsimler gibi degişip duruyorken ruh halleri..?
Zaman kiminle yarışıyor ?
Dünya kaç kadim zamandan beri dönüyor ?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nefis bir anlatım.Kutlarım felsefeni şairim.Ayhan Duruk
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta