İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Tüm yalanlar sıralanmış birbiri ardına.
Baka kaldım şu yalan dünyadaki sırrın ardına.
Neymiş bu sır neymiş yaşamak?
Düşünürken erdim derdime.
Bir kuru ekmek kafiymiş kendini bilene,
Acıda olsa bir tebessüm yeter,
Dermanı olmayan dertsiz derdime.
Ne güzel dile gelmiş duygular. Ne güzel damlamış yürekten... İşte işin sırrı, yaşamın sırrı bu dizelerde...Selam ve dua ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta