Soru?
Yaşamak, yaşamaya çalışmak, yaşadığın anda evren olmanın ve kendine varmanın nihai düşüncesine dalmak, kimi zaman göl, kimi zaman hırçın bir nehir olmak.
Yüreğini buran tüm sessizliklerinde, seslerinde mekanı aklımız değil midir? Bir göl misali toplayıp onu içselleştirip yüreğe ağırlık yapan ve yürekte ikinci bir göl yapan. Artezyen düşüncelerle kuyular kazıp kazıp deşmiyor muyuz geçmişte topladığımız damlaları?
Acıları böyle devşirmiyor muyuz? bir yataktan diğer yatağa. Kuruyan, akmayan gözyaşlarının toplamı kadar su toplamıyor mu düşüncelerimizin yumak yumak olmuş terkedilmişliği?
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
