Bu çocuk da insan ama, oyun oynamıyor, ağlıyor.
Ne ağlıyorsun diye sorsan, ancak seni duyar.
Ne sorarsın, kör müsün, feryadı yürek dağlıyor.
Git sebep olanlara sor. Asıl sorumlular onlar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta