N’olur bana onu sormayın…
Her dolunayda adı düşer aklıma,
Her eksilen ayda biraz daha silinir yüzü,
Ama kalbim…
Kalbim hâlâ onun gölgesinde üşür.
Bir vakitler, ay ışığıyla gülümserdi gözleri,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta