Sana anlatamadım sevgimi
Ne yapmıştım diye sormayacağım
Yalnız kaldığında göz yaşlarında beni gör
Hıçkırıklar düğümlenecek boğazına
Yutkunduğunda beni hatırlayacaksın
Sana sevginin en yücesini verdim
Ne yapmıştım diye sormayacağım
Issız gecelerde yalnız kaldığında
Bomboş gözlerle bakarken tavana
Beni hatırlıyacaksın
Sana yüreğimi ruhumu verdim
Ne yapmıştım diye sormayacağım
Karşında sana bakarken ümitsiz çaresiz
Sen beni görmedin göremedin
Birgün yatağında son saatlerini beklerken
Garip garip bir iki damla gözyaşın akacak
Ama o senin değil benim gözyaşlarım olacak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta