Sorma Şiiri - Hüseyin Özçelik

Edebe erkâna uyan kalmadı
Haklıyı işitip duyan kalmadı
Mideler şiş amma doyan kalmadı
Nefis kölesine merhamet sorma

Kararmış bulutlar hava ayazda
Zengin kumarda fakir niyazda
Haykırsam duyulmaz en son avazda
Kıtlık yaşanıyor hürmet de sorma

Bir garip hâl ki soramıyoruz
Kusur kimde diye sayamıyoruz
Karın tok bir türlü doyamıyoruz
Bir çıkmaz içinde millette sorma

Keyifler o biçim merhamet yasta
Laf cambazında hepsi usta
Baba yetimhanede analar hasta
Kabarıp taşan nefrette sorma

Ne gün doğuyor ne güneş sıcak
Evler yapılıyor bak ocak ocak
Eğitim kervanında yetim yavrucak
Bir kopukluk ki ümmette sorma

Hakikate çağır kavga gürültü
Bu kin nefreti kimler büyüttü
Zalimler tezgahında binler büyüttü
Her şerrin başı zillette sorma

Velhasıl durum uçurumdayız
Sofralar donatır keyif çatarız
Hüseyin’im ilim irfandan biz aç yatarız
Tabipmiş kâtipmiş hayrette sorma