Telaşsız ve iddiasız yaşamayı kim istemez ki!
Anlamsız hızı, hırsı ve bir yere varmayacak kaygısını da içinde taşıyan bir yaşam kimi memnun edebilir ki!
Öyleyse bizi yerimizde saydıran ne?
Gücümüz mü yok? Yoksa gücümüzü kendimiz için kullanma sorunumuz mu var?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



