Göğe dalıyorum masmavi, Alaca malaca kara ak kızıl,
Güzden kışa devrilen gün ışığında aydınlanıyorum,
İç solumalarımda yoğunlaşıyor, düşünüyorum,
Yabancılaşmış yokluğumda, kayboluyorum,
Barış, güzellik ve özgürlük hayali kuruyorum,
Sorgularda ayrılıklarda kilitli kalırken yüreğim,
Doğayla içleştikçe ses olup canlanıp yürüyorum,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta