Sorgulanmayan Yalanlar
Bir söz düşer dudaktan, ağır mı, hafif mi,
Kimse tartmaz, kimse bakmaz, gerçek mi sahte mi?
Bir iz bırakmaz bazen, bazen de derin yara,
Ama kimse sormaz, “Bu söz hangi karanlıktan?”
Yalanlar büyürken sessiz, doğrular sus pus,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta