Sormuyorum artık mutsuzluklarımın nedenini.
Kafaya takıp yargılamıyorum artık hiçbir şeyi;
Kırgınlıklarımın sebebini,
Yarı yollarda bırakılışlarımı,
Umutlarımın artık ayaklar altında olduğunu…
Çünkü ne kadar acı olsa da
Ben hayatımdaki olumsuzluklarla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta