Her insan doğarken ağlarmış
Ama mutlu bir ağlayışmış
Nerden bilsin doğan bebek
Kaderine ağlarmış.
Beslermiş anası koklarmış
Ama kaderini çizemezmiş.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Can dost bu kadar da karamsar olmak ne kadar doğru acaba.Doğumla ölüm arasında ki o çizgide güzel şeylerde olabiliyor aslında.Kader denien yazgıyı sorgulama şansımız olabilir mi ki.
Seni seviyorum can dost
Evet herşey sorgulanmalı ama nezaman kim yapacak bu işi
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta