Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kutlarım...
Görmemezliğe gelmeli mi zamanın özel ya da "cins adıllarını" ki, çağdan asra, asırdan yıla, mevsime, aylara, haftalara, günlere kadar hep aynı döngüde, aynı umarsızlıkla geçip giderken...
Olmasaydık, kim koyardı adını?
Kim sorardı "kaçıncı kaçırışımızdır" bir buluttan ayı...
Oldukça etkili bir sorgulama...
Cevabını arayan güçlü bir şiir..
Kutlarım Deniz Hanım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta