Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Evet işte bu. Ben neyim. İnsanlar zaman ,zaman sorgulamalı insan kendini.
Ve anlamalı yaşam içindeki yerini.
Demek ki şiir yazmak için yaratmış tanrı bizi.
Bir de severken yaşamı, Acıtıyor sevdalarımızı.
Olsun. Seviyoruz ya, bize yeter. Boş ver bütün yanlışları. Sevgilerimle...
kutlarım
sorgulayan beyini ve yüreği...
Sevgili kardeşim. Tanrı yla ilgisi yok bu işin. Sen zaten bu dizeler de ses veren bir ney sin.
Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta