Yine kapandı pencereler,
Ay,tutsak...
gün, yüzüne hasret güneşin,
Acaba yerinde mi yıldızlar?
Dışarıda ne zaman ağladı gök,
Ne zaman değişti mevsimler...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğin ağlayışı yeter. Tebrikler. Sevgilerimi yolluyorum.
içten içe sorgular
acı verir
harika bir kurgu ve anlatım
kutlarım
saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta