Şu koskoca evrende,kendine sor,sen nesin...
Kainat içersinde,küçücük bir zerresin...
Sahip değilken bile,sen kendi varlığına...
Malım,mülküm var diye nasıl böbürlenirsin...
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




değilmi...
levhalık dörtlük...
ne dersler var her zerresinde...
tebrikler ve saygılarımı gönderiyorum...
İnsan kadar geniş bir alem yoktur.Bütün giz onda saklıysa ona yönelmeli.Şairin dediği gibi gerisi angarya.Hangi duygularda yazdınız bilmiyorum ama eksik gibi..çIKIŞ NOKTAMIZ İNSAN.o İSE AĞIR BEDEL ÖDÜYOR KANIMCA..Ben zerre değilim işte bunu haykırmak isterim..Hoş bir şiirdi.Şiarimize başarılar..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta