gün ağarırken pencerelerde
kirli geçmişimizin sorgusunu yeni tamamlıyorlardı.
yorgunluğa yatmış ayaklarımın
ve okşamayı unutmuş ellerimin yasını tutuyorum karanlık odada.
bak işte;
şimdi sabah oluyor
ama gözlerim korkak güneş ışığına,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta