1.
a.
İnsanlığım önünde utandığım bir ayna
Karanlık uçuruma dönüştü benliğimde
Dibi yok pişmanlığın, düşüyorum boyuna.
Yok mudur tutacağım kemikten bir terazi;
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta