Tuhaf, nedir bu beni yaşamdan alıkoyan?
Beni hüzün bahçesinde ebedi tutan.
Dünya iki günlük, derler, ki en büyük yalan;
Kaçıncı yaprak bu ömür takviminden kopan?
Tuhaf, nedir bu beni böyle yapan?
Sanki bedenim kendi ruhuma bir kapan.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta