bazen kendinizi bir çıkmaz sokağın içinde
yolunuzu ararken bulduğunuz oldu mu?
Sanki içinizde bir fırtına koparken,
büyük sessizlik parçalarken kalbinizi,
hiç sesinizin çıkmadığı an
durup düşündünüz mü? bir kere bile bu dünyanın
nasıl döndüğünü?
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta