Kendimi yitirdim koca cihanda
Uzaklarda arayıp sordular beni
İçimdeki zindan yetiyor bana
Gün ışık sunupta yordular beni
Yıllarca çektiğim bitmeyen azap
Yediklerim zehir içtiğim kezzap
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kurşun döktürmenin gerçeklik ile uzaktan ve yakından bir alakası yoktur Nazmi bey. Siz en iyisi yine sıkıntılarınızı aşmak için Rab teala hazretlerine yönelip ona dua edin.
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta