Kalbimde yaranın, sayısı yoktur
Sormayın yaramı, çileler çoktur
Yalan söze artık, karnımız toktur
Öyle yalnızım ki, soranım yoktur
Düştüm kuyuya, çırpınıyorum ben
Neler çektiğimi, bilemesin sen
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta