Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sordukça
cevapsız kalır bu sorular
belki
belik de biz yani hepimiz biraz sarhoşuz
İster yüz yaşında
İster seksek taşında
Yüz kulaç içinde
Bir kadehle çeşniyim
Kır buzdan dağları
Yüzmeye ne kaldı
Can dilinde tek sözüm
Adıma yalnız yargı
Kır başını, ez hatta
Gülen yüzler ağlamaz
Bir kadehte eriyik
Son gülen suçlu kalmaz
Titriyor ciğeri yangınlar
Mehtabın yandaşı
Sönük yılgın sanrılar
Sor şimdi
Sarhoş ben miyim?
çok güzeldi kardeş farklı bir tarz yüreğinize sağlık saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta