Sen hayatıma yolun sonuna geldiğimi sandığım bir anda girdin,
Öyle bir gelişti ki o git desem gidemezdin zaten gitmeni de istemezdim,
Hani yedi renk olur ya doğada ben ona inanmıyorum onu birde bana sor,
Gözlerinde yedi, saçlarının her telinde yetmiş, Tenindense gökkuşakları çala çala o garip renkleri çalmış,
Benzemiyor sana ne renkler, ne Mevsimler,
Sen seni bana sor sorki seni anlatayım,
Sor ki bilmeyenlere mevsimleri sayayım…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta