Bir grizu misali arzu oluştu bende
Sen uzakta olsan da canlar aynı bedende
Ellerim dolaşıyor dokunması zor tende
Kollara sor cananım inanmıyorsan bana
Kalbimin merkezine saplanan ok kaşınmış
Yaylalardan sevdalar şehirlere taşınmış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiir dolu yüreğinize sağlık sayın İbrahim Kurt...
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta