Yıllar sonra İsmigül Hanım, dedim.
Bana köylü adım hatırlattın, dedi.
Bir tanem, canım, öz canım, dedim.
Sen de canıma can kattın, dedi.
Seni İsmigül diye çağırırlardı, dedim.
Oysa bana Gül diye bağırırlardı, dedi;
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta