Işık küçülüyor, balmumu damlıyor masaya,
Sanki kendi gövdesinden yaşlar döküyor bu aydınlık.
Ben de öyleyim;
Kendi içimde eriyen, kendi karanlığına yenilen...
Bir suçum yok, bir sebebim yok karamsarlığa,
Sadece gökyüzü çok ağır geliyor bugün,
Ve dünya, parmaklarımın arasından kayan ıslak bir toprak gibi.
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta